مافیای صنعت
* محمد حیدری
مملکت آنلاین، پس از روی کار آمدن ترامپ و معلق شدن برجام و با شروع تحریم های جدید نوسان دلار شدت گرفته و دلار بالاتر از سی هزار تومان در کف بازار دست به دست می شد.
جدال بین افزایش بهای دلار، افزایش تحریم ها و اقتصاد شکننده ما تا مرز انفجار قیمت ها پیش رفت.
پراید شصت میلیونی که مدت ها بود در قیمت صد میلیون تومان درجا می زد تا ١٢٠میلیون تومان هم رشد قیمت را تجربه کرد.
بسیاری از کالاها هم به تبع شرایط افزایشی دلار رشد قیمتی تندی را ثبت کردند.
تحولات سیاسی با روی کار آمدن بایدن و حزب دموکرات در آمریکا کلید خورد.
از یک سو تمایل به برگشت آمریکا به برجام و از سوی دیگر پیروزی ابراهیم رئیسی در انتخابات ایران
پالس های مثبت به بازار ارز بود؛ روند کاهشی بهای ارز آغاز شد به رغم اینکه از دولت و مجلس یکدستی و هماهنگی با سرعت بیشتر در تصمیمگیری و تغییرات انتظار می رفت، ولی روند کاهشی ارز کند اما مستمر صورت پذیرفت.
اکنون دلار حدود ٢۵هزار تومان است و احتمال کاهش بیشتر هم وجود دارد اما جالب اینجاست در طول سال جاری به رغم کاهش قیمت دلار افزایش مستمر قیمت کالاها و اجناس در ایران ادامه دار بوده است.
هشت سال یا بیشتر از آن است، دائم بهانه دولتمردان و صنعتگران و کارخانهدارها افزایش بهای دلار و مشروط بودن اقتصاد کشور به نرخ برابری دلار با ریال است.
بیش از یک دهه است که گرانی ها را به نبود دلار و افزایش بهای آن نسبت داده اند.
پراید دویست میلیونی با کدام معیارهای اقتصاد سالم برابر است؛ نگاهی به محصولات ایرانخودرو، سایپا و قیمت های آن نشان از یک هماهنگی سازمان یافته برای کلاهبرداری از ملت شریف ایران است؛ کیفیت پایین محصولات و قیمت های نجومی آن ها در کنار همکاری دولت و مجلس در عدم واردات خودروهای استاندارد و تعیین گمرکی نجومی جهت حفظ جایگاه مافیای تولید خودرو در ایران حتی با تذکر مقام معظم رهبری و ورود دادستان کل کشور هم اصلاح پذیر نیست.
انحصار بازار توسط این دو شرکت زیانده و اختاپوسی که بر بازار حاکم است و سال هاست با خون رانندگان و مسافران ماشین های معیوب و ناایمن این شرکت ها آبیاری شده است.
از خودرو بگذریم در سایر موارد صنعت هم وضع همین است؛ در ۱۰ ماه گذشته قیمت تمام کالاها و خدمات افزایش وحشتناک داشته است در حالی که دلار بالا نرفته و رو به کاهش است، فساد سیستماتیک و اقتصاد بیمار ایران نسخه یک طبیب حاذق را نیاز دارد.
شفافیت و عدم تصدیگری دولت در اقتصاد، تولید، توزیع و حمایت واقعی از مصرف کننده نه درحرف بلکه در عمل، تاکنون هر چه دیدهایم حمایت از گرانفروشی شرکت های دولتی و خصولتی و خصومتی بوده است.
کاش حرف ها به عمل تبدیل شود؛ مردم شریف ایران مستحق زندگی بهتری هستند.
انتهای پیام/