فرسودگی شغلی؛ تهدید خاموش نیروی کار در جامعه امروز
در سالهای اخیر، فرسودگی شغلی به یکی از چالشهای جدی محیطهای کاری تبدیل شده است؛ پدیدهای که آرام و بیسروصدا بر سلامت روان و کیفیت زندگی شاغلان تأثیر میگذارد. فشار کاری مداوم، ساعات طولانی اشتغال و نبود تعادل میان کار و زندگی شخصی، از عوامل اصلی بروز این مشکل به شمار میرود.
به گزارش مملکت آنلاین، کارشناسان حوزه کار و سلامت روان معتقدند فرسودگی شغلی تنها به خستگی جسمی محدود نمیشود، بلکه احساس بیانگیزگی، کاهش تمرکز، افت بهرهوری و حتی بدبینی نسبت به شغل و محیط کار را به دنبال دارد. این وضعیت در بلندمدت میتواند زمینهساز اضطراب، افسردگی و ترک شغل شود.
بررسیها نشان میدهد که ناامنی شغلی، حقوق ناکافی و نبود امنیت روانی در محیط کار، نقش مهمی در تشدید فرسودگی شغلی دارند. بسیاری از کارکنان، بهویژه جوانان، خود را در چرخهای از تلاش مداوم بدون چشمانداز روشن پیشرفت میبینند؛ چرخهای که انگیزه و رضایت شغلی را به تدریج از بین میبرد.
پیامدهای این پدیده تنها متوجه فرد نیست و سازمانها و جامعه نیز از آن آسیب میبینند. کاهش کیفیت خدمات، افزایش غیبت از کار و افت کارایی نیروی انسانی، از نتایج مستقیم نادیده گرفتن فرسودگی شغلی است.
متخصصان تأکید میکنند که بهبود شرایط کاری، توجه به سلامت روان کارکنان، ایجاد فضای گفتوگو در محیطهای شغلی و ترویج فرهنگ تعادل میان کار و زندگی، میتواند نقش مؤثری در کاهش این معضل داشته باشد. توجه به نیروی کار سالم و باانگیزه، یکی از ارکان اصلی توسعه اجتماعی و اقتصادی پایدار است.
انتهای پیام/