توئیت رئیس خبرگزاری صداوسیما و پاسخ مردم در ماجرای سحر خدایاری

فرهاد عشوندی :«۴۸ ساعت است که هرچه دروغ خواستند گفتند. برای برخی داخلی ها واقعا متاسفم. نمی دانم چگونه اسم خود را مدیر نظام جمهوری اسلامی می گذارند و آتش بیار معرکه بیگانگان می شوند. امشب در ⁧ #بیست_و_سی⁩ همه چیز را درباره ⁧ #دروغ_دختر_آبی⁩ خواهید دید. تشت رسوایی دروغ پردازان خواهد افتاد.»

این پیش‌مقدمه‌ای بود برای اولین واکنش رسمی رسانه ملی به ماجرای فوت دختر به نام سحر خدایاری. گزارشی که سیدمهرداد سیدمهدی رئیس خبرگزاری صداوسیما وعده‌اش را داده بود، در بخش خبری وعده داده شده پخش شد. گزارش ۹دقیقه‌ای مورد اشاره سیدمهدی که در توئیتر وعده آن را داده بود برای خودش و آمنه‌سادات ذبیحی خبرنگار واحد مرکزی خبر در توئیتر بازتاب‌های منفی زیادی داشت. از روزنامه‌نگاران تا فعالان اصولگرا تا حتی مجریان سیما به این گزارش اشکالاتی متعدد وارد دانستند.

مجید رفیعی معاون پیشین فرهنگی و اجتماعی شهرداری قم و از روزنامه‌نگاران اصولگرای نزدیک به تیم قالیباف از ابتدا با طعنه برایش از بزرگی تشت و صدایش گفت. از اینکه باید آیت‌الکرسی خواند برای چنین گزارشی. حسن روزی‌طلب از نویسندگان رجانیوز با طعنه به فاصله اولین واکنش از فوت سحر نوشت: «۴۸ ساعت زود است بگذارید ۷۲ ساعت دیگر سر فرصت.»

اما آنچه سیدمهدی و دوستانش را باید احتمالا بیشتر به فکر فرو ببرد، واکنش‌هایی است که کاربران عادی به این توئیت داشتند. فارغ از کامنت‌های گروهی از معاندان یا خارج‌نشینان و توهین‌هایی که این قبیل افراد نوشته بودند، اینکه او و دوستانش چطور سرمایه‌ای ملی که به امانت در دست‌شان قرار گرفته چطور اداره کرده‌اند تا اینچنین دیوار بی‌اعتمادی به کارشان با مردم ساخته شده باشد.

در همه طعنه هایی که در بیش از ۲۰۰ کامنتی که برای پست سیدمهدی گذاشته شده، بخش خبری ۲:۳۰ متهم شده به عدم صداقت .

مثال هایی که برای او از عدم اعتماد به این بخش خبری آورده شده از ماجرای مازیار ابراهیمی تا تک تک گزارشگرانی که اسم شان آورده شده و کامنت هایی که بسیاری شان محتوای شان یک چیز است، گزارشی که قرار است سناریویی جدید و غیر واقعی از یک اتفاق خبری به مردم بدهد، آن هم در همان چند ساعت قبل از پخش گزارش نشان از میزان باور عمومی به محتوای احتمالی گزارش طولانی این بخش خبری دارد. موج دوم کامنت ها اما برای بعد از پخش گزارش است. انتقادهایی از محتوای آنچه به عنوان نخستین گزارش از یک حادثه تلخ با فراگیری ملی و حتی ابعاد بین المللی پخش شد. گزارشی درون استودیویی که تقریبا هیچ تولید اختصاصی و نویی نداشت که مخاطب ندیده باشد. در موج دوم نقد ها،پرسش از این مدیر رسانه ملی درباره شیوه تنظیم گزارش بود. شکل سئوالات خبرنگار از پدری داغدیده . شیوه سرهم بندی گزارش و مسائلی از این دست. اینکه چرا باید پدری داغدیده را در شرایطی قرار دهند که جملاتی تلخ درباره فرزند از دست رفته اش بگوید درحالی که این گفته ها پیشتر مطرح شده بود یا اینکه مثلا پدر سحر بگوید دخترش را طبق وصیت خودش در قم دفن کرده و گروهی بپرسند آیا روی تخت بیمارستان چنین وصیتی کرده؟درحالی که در کما بوده است. کامنت‌هایی چون بگم بگم تان این بود یا تکرار همان نسخه قدیمی سناریو نویسی یا تلخ تر از این، مواردی چون هرچه ۲۰:۳۰ می گوید ، برعکسش واقعیت دارد، پیام هایی برای سید مهدی و همکارانش بودند که باید با درنگ بیشتری آنها را بخوانند. گزارشی که حتی پر گروه های تلگرامی معروف مدیران رسانه ای به چالش کشیده شد و مرتضی فاطمی مجری برنامه ماه رمضانی اختیاره درباره اش نوشت:«این بود اولدورم بولدورم تان؟» شاید حالا زمانی مناسب باشد سید مهدی و مدیران ارشد سیما با تامل در گزارش های اینچنینی شان دنبال این پرسش باشند که چرا پیام‌شان مخاطب را پس می زند؟ چرا متهم به وارونه سازی می شوند و چرا به آنها می گویند سناریو نویس. شاید بد نباشد توئیت اخیر محمدرضا زائری را درباره محتوای گزارش های صدا و سیما و ماجرای سحر خدایاری با دقت بخوانند و البته ما رسانه ای ها همگی بخوانیم.آنجا که او تشریح کرده در باورشان این مدیران فقط خود را حق می دانند اما از مولای مان علی (ع) نقل کرده است:«حق و باطل به قواره این و آن محاسبه نمی شود، حق و باطل ضابطه ای مشخص دارد. هرکس با آن معیار سازگار بود حق است و هرکه و هرچه نبود، باطل!» شاید بهتر است آقای سید مهدی و همکاران شان دنبال پاسخی برای این پرسش باشند: گزارش ۲:۳۰ که احتمالا در پی آرام کردن فضا و اقناع مخاطب و افکار عمومی ملتهب از خبری تلخ، تهیه شده تا چه اندازه توانسته به هدفش در این باره برسد ؟