زوج درمانی را جدی بگیرید

قسمت دوم- محمود قادری- پیرو مطالب قسمت اول، در این نوشتار به بررسی اختلالات جنسی در خانم‌ها و آقایان خواهیم پرداخت. اختلالاتی که در عین سادگی می‌تواند طومار یک زندگی را پیچیده و به طلاق منتهی کند.

به گزارش سرویس اجتماعی مملکت آنلاین ، قبلا گفته شد که بهتر است هر فردی با شخص هم‌مزاج خود ازدواج کند تا در طی مراحل زندگی با مشکلات کمتری روبه‌رو شود و از لحظه لحظه زندگی زناشویی کمال لذت و بهره‌برداری را داشته باشد. متاسفانه در جامعه کنونی کمتر خانواده‌ای را می‌توان یافت که در بحث ازدواج فرزندان به مبحث مزاج‌شناسی توجه کند. یعنی علیرغم تمام پارامترهای رایج و موجود برای انتخاب همسر به سراغ بحث مزاج شناسی بروند مشکل عدم تطابق مزاج بیشتر بر سر موضوعات جنسی و عدم تمایل و یا کم‌میلی یکی از زوجین به این مسئله است. همان‌گونه که در بحث مزاج‌شناسی آمده انسان‌ها به چهار گروه مزاجی اصلی تقسیم می‌شوند که هر یک دارای یک خصوصیات خاص هستند که در اینجا صرفا به بحث توان و میل جنسی افراد اشاره می‌شود.

گروه اول دموی‌ها که مزاج آن‌ها گرم و تر است این افراد دارای میل جنسی زیاد و توان جنسی زیادی هستند و علاقه ذاتی و زیادی به روبط جنسی دارند و در عین حال توان انجام آن را نیز دارند.

گروه دوم: صفراوی‌ها که مزاج آن‌ها گرم و خشک است.

میلی جنسی در افراد صفراوی زیاد و توان جنسی متغیری دارند و بیشتر روابط جنسی تهاجمی دارند.

گروه سوم: بلغمی‌ها با مزاج سرد و تر. در این گروه افراد هم میل جنسی کم است و هم توان جنسی. این افراد به خاطر خاصیت مزاجی و خصوصیات خاص آن‌ها که از منشاء آب است از گرمی و حرارت کمتری برخوردار بوده و از نظر میل و توان جسمی بسیار ضعیف و ناتوان هستند.

گروه چهارم: سوداوی‌ها با مزاج سرد و خشک. میل جنسی در این افراد نسبتا زیاد است ولی توان جنسی آنان کم است و اغلب دچار زودانزالی هستند.

این افراد تمایل‌شان به رفتار محبت‌آمیز بیشتر از روابط جنسی است و حال با توجه به شناختی که از توان و میل جنسی افراد با مزاج‌های چهارگاه پیدا کردیم متوجه می‌شویم که یک فرد دموی در صورت ازدواج با یک فرد بلغمی ضمن آنکه در سایر موارد گرم و سرد مانند هوا، پوشش، رفتارهای اجتماعی و... از نظر جنسی نیز به مشکلات عمده‌ای برخورد می‌کنند که درمان آن جز به تحمل و عدم رضایت‌مندی از زندگی زناشویی میسر نیست.

عدم میل جنسی

عدم میل جنسی افراد به عوامل ذیل مربوط می‌شود.

علل جسمی

  1. اعتیاد به الکل و مواد مخدر
  2. کم‌خونی (علت نادر)
  3. افزایش ترشح هورمون پرولاکتین از غده هیپوفیز
  4. چاقی (علت شایع)
  5. مصرف برخی داروها (مانند داروهای درمان مشکلات پروستات)
  6. کاهش هورمون جنسی تستسترون
  7. بیماری‌های عمومی و مزمن، نظیر فشار خون، دیابت و...

علل روحی و روانی

  1. عدم تطابق مزاجی
  2. افسردگی
  3. استرس
  4. خستگی و کار زیاد.
  5. اختلالات و مشکلات جدی با شریک زندگی مثل طلاق عاطفی، خیانت و...
  6. گرایشات همجنس‌گرایانه.
  7. ترس از عدم توانایی در ارضاء شریک جنسی
  8. استرس‌های محیطی از قبیل سر و صدا و یا نورهای آزاردهنده
  9. کاهش میل جنسی به خاطر حساسیت‌های فصلی

در قسمت های بعدی در رابطه با راه‌های درمان عدم میل جنسی توضیح داده خواهد شد.

ارسال نظر