انزوای اجتماعی و خانوادگی با ورود فضاهای مجازی شروع شده است
بهروبی رشک- روان‌شناس و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران؛ رشد روزافزون فن‌آورها و نتایج حاصل از آن باعث تغییر و تحولاتی به صورت واقعیت‌های انکارناپذیر در حیات اجتماعی بشر شده است.
به گزارش مملکت آنلاین ، رشد روزافزون فن‌آورها و نتایج حاصل از آن باعث تغییر و تحولاتی به صورت واقعیت‌های انکارناپذیر در حیات اجتماعی بشر شده است از جمله مصادیق این نوآوری‌ها می‌توان به ظهور اینترنت و شبکه‌های اجتماعی اشاره کرد. فضاهای بدون مرز، روابط‌های خانوادگی و اجتماعی را تحت تاثیر قرار داده و پدیده‌ای جدید تحت عنوان انزوای اجتماعی را تشکیل داده است.
بحث در مورد انزوا و انزواطلبی است که تاثیر یکی از مسائلی است که مبتلا به بسیاری از جوامع هست اینکه الان بعضی از افراد دوست دارند که تنها باشند و یک مقداری کناره‌‌جویی کنند از دیگران که باید دید چرا اینطور هست چرا این نوع خصومت شخصی وجود دارد چقدر عوامل گذشته در مورد این افراد مطرح است که به این حالت رسیدند.
خیلی از خصومت شخصی این افراد این مساله است که ترجیح می‌دهند تنها باشند یک مقدار از بودن با دیگران حتی شاید عدم راحتی را دارند کمی احساس ترس و عدم تاید را نسبت به دیگران احساس می‌کنند و تماس‌های خیلی محدودتری را نسبت با دیگران برقرار می‌کنند شاید خیلی از مواقع حرف خودشان را نمی‌توانند بزنند اعتماد به نفس‌شان در بسیاری مسائل پایین است در مواجه با مسائل خودشان را خیلی نمی‌پذیرند و قبول ندارند و احساس می‌کنند که اون مهارت لازم را برای ورود به جامعه ندارند شاید این خصوصیات را در نوجوانان خود یا بستگان ببینیم ولی خیلی بهتر است که از همان ابتدا سعی کنیم که نسبت به این موضوع توجه بیشتری را نشان دهیم زیرا اگر ادامه پیدا کند می‌تواند در نهایت به افسردگی و گوشه‌گیری، انزواطلبی یا دوری از اجتماع یا اجتماع‌گریزی تبدیل شود.
افراد نمی‌توانند برای آینده خودشان برنامه‌ریزی کنند زودرنج و مضطرب هستند و در ابراز نظرات ناتوانی دارند و توانایی شرکت در فعالیت‌های گروهی را ندارند. درمورد ویژگی‌های این افراد یا ملل گوشه‌گیری که بیان شده می‌توانیم بگوییم این افراد فاقد مهارت‌های اجتماعی هستند و خود را پایین‌تر یا ضعیف‌تر از دیگران می‌بینند. فرصت فکر کردن درباره این موضوع را به خود نمی‌دهند.
در حالی که ما فکر می‌کنیم انسان یک موجود اجتماعی است و دوست ندارد که تنها باشد ولی بعضی از این افراد شاید تحت تاثیر عوامل گذشته برخوردها و مشکلاتی که داشته‌اند تنهایی را ترجیح می‌دهند زیرا درون‌گرای برای‌شان احساس آرامش می‌آورد خیلی از این افراد دور خود دیوار حفاظتی می‌کشند. دیوار حفاظتی این است که فرد با گوشه‌گیری از برخوردها، انتقادات و انتظارات دیگران فاصله می‌گیرد. گاهی انزوای اجتماعی از فقدان محبتی است که در زندگی داشته است. به ویژه از جانب پدر و مادر. تجربه شکست باعث عدم امنیت اجتماعی و در نتیجه کناره‌گیری افراد از جامعه است و کمتر هست و احساس حمایت عاطفی که نیاز هر انسانی است افراد منزوی ندارند. از طرفی در مسوولیت‌های خود شکست خوردند و از طرف دیگر مورد تشویق قرار نگرفتند و در مسوولیت‌هایی که داشتند شکست خوردند. این‌ها ویژگی‌هایی است که برای مساله انزواطلبی یا دلایل انزواطلبی می‌توانیم بیان کنیم.
نقش اجتماع در برخورد با اینگونه افراد بسیار مهم و حائز اهمیت است فرد منزوی احساس می‌کند که به حق و حقوق اجتماعی خود آن‌طور که هر فردی دارد نمی‌رسد همه این‌ها باعث می‌شود فرد از اجتماع و مردم کناره‌گیری کند و این انزوای او را بیشتر می‌کند.
متاسفانه دنیای مجازی نیز عامل افزاینده‌ای برای انزوای فردی و اجتماعی شده است و فرد تصور می‌کند با پناه بردن به دنیای مجازی به دنیای سرگرم کردن خود می‌گردد و نیاز به ارتباط با دیگر افراد در او بدین وسیله تامین می‌شود و تمایل او به اینکه در ارتباط با فضای مجازی بودن امور را تحت کنترل خود دارد این گرایش را دامن می‌زند.
تلفن همراه علاوه بر فرایند معایبی هم دارد که وابستگی به آن از جمله معایب این وسیله ارتباطی است و پرداختن به تلفن همراه و فضاهای مجازی مانع از برقراری ارتباط با دیگران می‌شود به طوری که ارسال پیام‌های تبریک و تسلیت به جای حضور و دیدار در این مراسم قرار گرفته است در کشور ما هم مانند جوامع پیشرفته، ارتباطات اجتماعی در حال کم‌رنگ‌تر شدن و نابودی است به وسیله تلفن سفارش غذا و وسایل مورد احتیاج را می‌دهیم و از جلوی در منزل آن‌ها را دریافت می‌کنیم و این جرقه‌ای است که شعله آن ممکن است در خانواده‌ها و از بین رفتن روابط عاطفی و خانوادگی منجر شود و تعاملات اجتماعی و خانوادگی را از بین ببرد و باید به فکر راهکارهای این مقابله با قطع ارتباطات عاطفی، اجتماعی و احساسی باشیم.
فرهنگ سازی در زمینه استفاده از تلفن همراه و فضاهای مجازی راهکاری است که من توصیه می‌کنم لزومی ندارد وقتی بعد از یک هفته با یک ماه به دیدن پدر و مادر، خواهر یا برادر می‌رویم و در جمع خانوادگی و فامیلی حضور داریم مشغول تلفن همراه خود باشیم که متاسفانه این معضل اتفاق افتاده است در خانواده‌هایی که متوجه ضررها و پیامدهای ورود فضاهای مجازی به قطع ارتباط بین افراد خانواده شده است بزرگ‌ترهای خانواده در بدو ورود فرزندان از آن‌ها درخواست می‌کنند که ساعات پیش‌رو را با هم بگذرانند نه هر کس سرش به گوشی خود گرم باشد و در جمع عاطفی خانواده به صورت منزوی مشغول کار خود باشد پس از خانواده شروع کنیم و این فرهنگ مهاجمی را تا سطح اجتماع دنبال کنیم.
ارسال نظر