۱۳ درصد جمعیت ایران سالمند است

رئیس سازمان بهزیستی با بیان اینکه ۱۳ درصد جمعیت ایران را افراد بالای ۶۰ سال تشکیل می‌دهند، گفت: پیش‌بینی می‌شود در سال ۱۴۳۰، ۳۳ درصد جمعیت کشور سالمند باشند.

به گزارش مملکت آنلاین،  سیدجواد حسینی رئیس سازمان بهزیستی کشور در مراسم روز جهانی سالمند که با حضور احمد میدری وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی برگزار شد، با اشاره به اینکه سالمندان حدود ۱۱ میلیون نفر از جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند، اظهار کرد: اگر ۱۴ تا ۲۱ درصد جمعیت یک کشور بالای ۶۰ سال باشند، آن کشور سالمند محسوب می‌شود و ایران در حال ورود به این مرحله است.

وی افزود: ایران در میان پنج کشور نخست جهان از نظر سرعت حرکت به سمت سالمندی قرار دارد. در حال حاضر نرخ رشد جمعیت کشور ۱.۲۴ درصد و نرخ رشد جمعیت سالمندان ۴.۴۵ درصد است و در سال ۱۴۲۲ پنجره جمعیتی کشور بسته خواهد شد و جمعیت سالمند از جمعیت جوان پیشی خواهد گرفت. همچنین در سال ۱۴۳۰، ۳۳ درصد جمعیت ایران بالای ۶۰ سال خواهند بود.

رئیس دبیرخانه شورای ملی سالمندان کشور با اشاره به برخی ابعاد اقتصادی و اجتماعی سالمندی گفت: از سن ۷۰ سالگی به بعد، ۷۰ درصد افراد با کاهش درآمد مواجه می‌شوند و میانگین دهک درآمدی آنان نیز پایین‌تر از افراد زیر ۷۰ سال است. همچنین ۴۵ درصد افراد بالای ۷۰ سال با کاهش دارایی مواجه هستند.

حسینی ادامه داد: ۵۰ درصد مستمری‌بگیران بهزیستی را سالمندان تشکیل می‌دهند و ۲۲ درصد معلولان و ۹ درصد بیماران خاص کشور نیز سالمند هستند.

وی با اشاره به پدیده تنهایی سالمندان اظهار کرد: ۷۷ هزار زن سرپرست خانوار سالمند تحت پوشش بهزیستی هستند که ۵۱ هزار نفر از آنها در طرح توانمندسازی قرار گرفته‌اند.

رئیس سازمان بهزیستی کشور با تأکید بر ضرورت تغییر نگاه به سالمندی گفت: می‌توان به سالمندی نگاهی فرصت‌آفرین یا تهدیدآمیز داشت و باید تلاش کنیم این دوره از زندگی که می‌تواند سرشار از فرصت باشد، مورد توجه قرار گیرد.

حسینی افزود: یکی از ۱۳ چرخش تحول‌آفرین در سازمان بهزیستی، حرکت از «سالمندی مخاطره‌آمیز» به سمت «سالمندی سالم» است. مبنای این تغییر، عبور از نگاه فردمحور به سالمندی و توجه همزمان به خانواده، جامعه و محیط پیرامون سالمندان است.

وی تأکید کرد: در گذشته تمرکز بر جبران کمبود‌های سالمندان بود، اما امروز باید چتر حمایتی خانواده و جامعه را تقویت کرد. افراد نباید صرفاً به دلیل سالمند یا معلول بودن، ناتوان تلقی شوند؛ بلکه محیط نیز در ایجاد یا رفع ناتوانی نقش دارد و با مناسب‌سازی و دسترس‌پذیر کردن محیط برای همه افراد جامعه، می‌توان زمینه توانمندی و توسعه را فراهم کرد.

انتهای پیام/

ارسال نظر