خورشید ۵ میلیارد سال دیگر عمر دارد

رئیس رصدخانه دانشگاه فردوسی گفت: خورشید حدود ۵ میلیارد سال دیگر به عنوان یک ستاره باقی می‌ماند و تاکنون حدود ۴.۶ میلیارد سال عمر کرده است.

به گزارش مملکت آنلاین، محمد مهدی مطیعی با اشاره به اینکه خورشید یک ستارهٔ معمولی است که در مرکز منظومهٔ شمسی قرار دارد، اظهار کرد: جرم خورشید حدود ۳۳۳هزار برابر زمین است و تقریباً بیش از ۹۹درصد از کل جرم منظومهٔ شمسی را شامل می‌شود. این ستاره در فاصلهٔ میانگین حدود ۱۵۰ میلیون کیلومتری از زمین قرار دارد و نور آن حدود ۸ دقیقه و ۲۰ ثانیه طول می‌کشد تا به ما برسد. هرچند خورشید برای موجودات زنده زمینی نقش بسیار مهمی ایفا می‌کند، اما در دنیای ستارگان، یک ستاره کاملا معمولی است. 

وی افزود: خورشید نه بزرگ‌ترین، نه درخشان‌ترین و نه پرجرم‌ترین ستاره است.خورشید منبع اصلی انرژی زمین است. نور و گرمای آن فتوسنتز را ممکن می‌کند، تغییرات آب‌وهوا و شکل‌گیری جریان‌های اقیانوسی را ممکن می‌سازد و حیات را روی این سیاره پایدار نگه می‌دارد. بدون خورشید، دمای زمین به سرعت کاهش می‌یافت و ادامه حیات بر روی زمین کاملا غیرممکن می‌شد.

رئیس رصدخانه دانشگاه فردوسی با تاکید بر اینکه خورشید حدود ۵ میلیارد سال دیگر به عنوان یک ستاره باقی می‌ماند، تصریح کرد: این خورشید تاکنون حدود ۴.۶ میلیارد سال عمر کرده و در حال حاضر اصطلاحا در مرحلهٔ رشتهٔ اصلی است یعنی هیدروژن را در هسته‌اش به هلیوم تبدیل و انرژی پایدار تولید می‌کند. سوخت هیدروژنی هستهٔ آن تقریباً تا ۵ میلیارد سال دیگر کافی است. زمانی که هیدروژن هسته تمام شود، هسته منقبض و لایه‌های بیرونی متورم می‌شوند و خورشید به یک غول سرخ تبدیل می‌شود یعنی ستاره‌ای بزرگ که دمای سطحی کمی دارد.

مطیعی خاطرنشان کرد: در این مرحله شعاع آن‌قدر زیاد می‌شود که احتمالاً تا مدار زمین یا نزدیک آن منبسط می‌گردد. این مرحله حدود ۱ میلیارد سال طول می‌کشد. سپس لایه‌های بیرونی به‌آرامی به فضا پراکنده می‌شوند و پوسته‌ای درخشان به نام سحابی سیاره‌نما می‌سازند. اکنون هستهٔ کوچک و داغ خورشید که به آن کوتوله سفید می‌گویند، قابل مشاهده می‌شود.

وی با بیان اینکه این کوتوله سفید، ستاره‌ای داغ و بسیار متراکم به اندازهٔ زمین است که دیگر همجوشی هسته‌ای در آن رخ نمی‌دهد، اظهار کرد: کوتوله در طول میلیادها سال به‌آرامی سرد و تاریک می‌شود. بنابراین ممکن است زمین در حدود یک تا چند میلیارد سال دیگر چنان گرم شود که اقیانوس‌ها بخار شوند و حیات پیچیده بر روی آن غیرممکن شود. این بدان معناست که عملاً حیات روی زمین خیلی زودتر از مرگ خورشید پایان خواهد پذیرفت.

انتهای پیام/

ارسال نظر